Қазіргі заманның әлемдік қоғамында ұлтаралық және қоғамдық-саяси қатынастар мәселелері барған сайын өзекті болуда. Қазақстан Республикасы да осы үрдіске бейімделіп, азаматтардың этникалық сезімдерінің маңыздылығын, ерекшелігін және нәзіктігін танып, оларға назар аударуда. Алайда, жосықсыз субъектілердің арандатушылық әрекеттері, шовинизм мен радикализмнің көбеюі әлеуметтік шиеленістерді тудырып отыр.
Жаһандық қаржылық-экономикалық дағдарыстар, әлеуметтік мәселелер мен адамдар арасындағы қарым-қатынастың мәдениетінің төмендігі ұлтаралық қақтығыстар мен экстремизмнің өршуіне себепші болады. Тұрғындардың этникалық және діни негіздегі конфронтациялары, сондай-ақ радикалистік идеялардың насихатталуы мемлекет үшін күрделі міндеттер туындатуда.
Түркістан облысындағы иммиграция мәселесі де назардан тыс қалмауы тиіс. Шет елдерден келген азаматтардың мәдениеті мен дәстүрлері жергілікті халықтың менталитетімен сәйкес келмеуі, этникалық топтар арасында қақтығыстардың туындауына ықпал етуі мүмкін. Осының нәтижесінде, әлеуметтік тендестік пен қоғамдық тұрақтылықты сақтау мәселесі одан әрі қиындап жатыр.
Мемлекеттік ұлттық саясат этникалық және әлеуметтік қатынастарды реттеудің негізгі құралы болып табылады. Оның басты қағидаттары – барлық азаматтардың тең құқықтары, ұлтаралық кемсітушіліктің алдын алу және әр түрлі этностардың мүдделерін ескеру. Қазақстан Республикасының этносаралық келісім моделі халықаралық қоғамдастықта этносаралық қатынастарды шешудің тиімді механизмі ретінде танылған.
Мемлекеттік саясаттың тиімділігі азаматтар арасында келісім мен татулықты нығайтуға бағытталған шараларды қамтиды. Қоғамдық ұйымдар, жастар ұйымдары мен этникалық қауымдастықтар бұл процесте маңызды рөл атқарады, себебі олар халықтың әртүрлі топтары арасында диалог пен ынтымақтастықты орнатуға көмектеседі.
Зерттеу барысында жүргізілген сауалнамалар мен мониторинг нәтижелері көрсеткендей, жергілікті тұрғындардың әлеуметтік әл-ауқаты, менталитеті және қауіпсіздік мәселелері қоғамдық пікірді қалыптастыруда маңызды рөл атқарады. Дегенмен, сауалнамалардың субъективтілігі, респонденттердің қорқыныш сезімі және «қудалаудан» сақтануы – нақты жағдайды толық бағалауға кедергі келтіреді.
Сондықтан, зерттеу нәтижелерін толықтыру үшін қосымша әдістерді қолдану, мысалы, блиц-сауалнамалар, мемлекеттік қызметшілер мен құқық қорғау органдары қызметкерлерінің пікірлерін жинау, қоғамдық пікірді зерттеу үшін баспа және электронды БАҚ мониторингін жүргізу ұсынылады. Бұл шаралар қоғамдағы этникалық қатынастардың қазіргі жағдайын анықтауға және оңтайлы шешімдер қабылдауға мүмкіндік береді.
Этникалық қатынастар мәселесі – күрделі және жан-жақты мәселе. Қазақстанның этносаралық саясаты, ұлттық бірлік пен татулықты сақтау жолындағы шаралары, сондай-ақ тұрғындардың әлеуметтік жағдайы мен мәдениетаралық диалогты дамыту – еліміздің тұрақтылығы мен дамуының негізі.
Сондықтан, азаматтық қоғамды дамыту, жастардың патриотизмін тәрбиелеу және деструктивті ағымдардың алдын алу үшін жаңа стратегиялар мен бағдарламалар қажет. Бұл Қазақстанның болашағы үшін тұрақты әрі бейбіт қоғамның кепілі болып табылады.
Еліміздегі этносаралық келісімді нығайту үшін, мәдениетаралық диалогты дамыту және этникалық топтар арасындағы байланыстарды күшейту – біздің ортақ міндетіміз. Татулық пен бірліктің негізі, әлеуметтік әділдік пен тұрақтылық еліміздің келешегі үшін аса маңызды.
